وبلاگ
آموزش درزگیری و بتونهکاری کناف؛ چطور سطح کار را برای رنگآمیزی آماده کنیم؟
آموزش درزگیری و بتونهکاری کناف؛ چطور سطح کار را برای رنگآمیزی آماده کنیم؟
وقتی زیرسازی و پیچکردن پانلهای کناف تمام میشود، کار تازه به مرحله حساس خود میرسد. هرچقدر هم که سازهها را تراز نصب کرده باشید، اگر درزگیری و بتونهکاری درست انجام نشود، بعد از رنگآمیزی تمام خطوط اتصال، جای پیچها و لبهها زیر نور لوستر یا نور مخفی مثل خطای چشم خودنمایی میکنند و بدتر از آن، بعد از چند ماه ترک برمیدارند.
در این آموزش، مرحلهبهمرحله با هم یاد میگیریم چطور درز پانلها را اصولی ببندیم، سطح را تخت کنیم و کار را مثل آینه تحویل نقاش دهیم.
—
وسایل و مصالحی که باید دم دستتان باشد
قبل از اینکه دست به کار شوید، این وسایل را آماده کنید:
پودر بتونه درزگیر کناف: از بتونههای متفرقه یا گچ ساختمانی استفاده نکنید؛ چسبندگی و انعطافپذیری بتونه درزگیر استاندارد را ندارند.
نوار درزگیر (تیپ): ترجیحاً نوار کاغذی سوراخدار استاندارد یا نوار فایبرگلاس (توری خودچسب).
کاردک (عرض ۱۰ تا ۱۲ سانتیمتر): برای پر کردن درز و پهن کردن لایه اول.
لیسه یا ماله استیل (عرض ۲۵ تا ۳۰ سانتیمتر): برای لایههای بعدی و پهن کردن بتونه روی لبهها.
سنباده کاغذی یا پوستاب (شماره ۱۵۰ و ۱۸۰ یا ۲۲۰): همراه با تخته سنباده یا پد سنبادهزنی دستی.
استانبولی کوچک یا تشتک پلاستیکی و همزن دستی: برای ساخت ملات تمیز و بدون گلوله.
—
مرحله ۱: بررسی و آمادهسازی سطح قبل از شروع
بزرگترین اشتباه این است که بلافاصله پودر را خیس کنید و روی درزها بکشید. قبل از آن ۳ کار حیاتی انجام دهید:
1. چک کردن پیچها: با لبه کاردک روی تمام ردیف پیچها دست بکشید. اگر کاردک به سر پیچی گیر کرد، یعنی پیچ بیرون مانده است. آن را با پیچبند نیم دور سفت کنید تا کمی داخل پانل فرو برود (اما کاغذ پاره نشود). اگر پیچی کاغذ را پاره کرده و لق میزند، کنار آن یک پیچ جدید بزنید.
2. پخ زدن لبههای برشخورده: پانلهایی که فابریک نیستند و خودتان با کاتر بریدهاید، لبه گرد ندارند. با یک کاتر تیغهتیز، زاویه ۴۵ درجه (اصطلاحاً پخ) روی لبهها بتراشید تا بتونه فضایی برای نفوذ داشته باشد.
3. گردگیری: گردوخاک گچ دشمن چسبندگی است. با یک برس یا دستمال خشک، شیار درزها و روی کاغذ را کاملاً تمیز کنید.
—
مرحله ۲: ساختن ملات بتونه به روش درست
کیفیت خمیر، نصف کیفیت کار شماست. بتونه سفت زیر لیسه خط میاندازد و بتونه شل شرّه میکند.
ابتدا داخل ظرف آب تمیز بریزید (آب ولرم یا سرد).
پودر بتونه را آرامآرام روی سطح آب بپاشید تا جایی که پودر سطح آب را بپوشاند و جزیرههای خشک تشکیل شود.
۲ تا ۳ دقیقه به آن دست نزنید تا پودر آب را به خودش بکشد.
حالا با همزن یا کاردک مخلوط را خوب هم بزنید تا خمیری یکدست، شبیه به خامه سفت، بدون هیچ گلولهای به دست بیاید.
نکته مهم: هر بار فقط به اندازهای ملات بسازید که در ۳۰ تا ۴۰ دقیقه مصرف کنید. بتونهای که شروع به سفت شدن کرده را با اضافه کردن آب دوباره زنده نکنید؛ پیوند شیمیایی آن شکسته و بعداً ترک میخورد.
—
مرحله ۳: پر کردن درز و اجرای نوار درزگیر
این بخش، هسته اصلی کار است و جلو ترکخوردگیهای آینده را میگیرد:
1. با کاردک، شیار بین دو پانل را پر از بتونه کنید. کاردک را با زاویه ۴۵ درجه بکشید تا بتونه به عمق شیار نفوذ کند.
2. اگر از نوار کاغذی استفاده میکنید: نوار را وسط درز قرار دهید و با کاردک روی آن فشار یکنواخت بیاورید تا بتونه اضافه از زیر نوار بیرون بزند و نوار کاملاً به بستر بچسبد. مواظب باشید حباب هوا زیر نوار نماند.
3. اگر از نوار توری (مش) استفاده میکنید: نوار را مستقیماً روی درز خشک بچسبانید و سپس با کاردک بتونه را از روی توری به داخل فشار دهید تا خانههای توری پر شوند.
4. در همین مرحله، یک لایه نازک بتونه روی سر تمام پیچها هم بکشید تا فرورفتگی آنها پر شود.
5. حالا به کار دست نزنید و اجازه دهید بتونه کاملاً خشک شود (معمولاً بین ۲ تا ۴ ساعت بسته به دما و رطوبت محیط).
مطلب پیشنهادی: سه نکته اصلی در یادگیری کناف
مرحله ۴: لایه دوم بتونه و محو کردن لبهها (لبهگیری)
اگر درزگیری را در همان مرحله قبل رها کنید، یک برآمدگی واضح روی سقف یا دیوار باقی میماند. لایه دوم برای پخش کردن این اختلاف ارتفاع است:
از لیسه بزرگتر (حداقل ۲۰ تا ۳۰ سانت) استفاده کنید.
یک لایه بتونه با پهنای بیشتر (حدود ۲۰ تا ۳۰ سانتیمتر از هر طرف درز) بکشید.
تکنیک دست: هنگام کشیدن لیسه، لبه بیرونی آن را کمی بیشتر به پانل فشار دهید تا ضخامت بتونه در گوشهها به صفر برسد (اصطلاحاً پَرفِید یا فید شود). با این کار وسط کار ضخامت لازم را برای پوشش نوار دارد و لبههای بیرونی کاملاً با سطح گچبرگ یکی میشوند.
سر پیچها را هم چک کنید؛ چون بتونه هنگام خشک شدن کمی حجم کم میکند، احتمالاً پیچها به یک دست بتونه نازک دیگر نیاز دارند.
—
مرحله ۵: لایه پرداخت و سنبادهکاری نهایی
اینجا مرحلهای است که تمیزی دست استادکار مشخص میشود:
1. لایه ماستیک (اختیاری اما توصیهشده): برای اینکه رنگآمیزی کاملاً یکدست شود و بافت کاغذ کناف با بافت بتونه فرق نکند، استادکارها یک لایه خیلی نازک (مثل لایه ماستیک) با بتونه آماده کناف یا بتونه نقاشی روی کل سطح میکشند.
2. سنبادهکاری: بعد از خشک شدن کامل لایه آخر (معمولاً روز بعد)، با تخته سنباده و سنباده نرم (شماره ۱۸۰ یا ۲۲۰) به صورت دورانی و با دست سبک سطح را سنباده بزنید.
هشدار مهم: سنباده را با فشار زیاد روی یک نقطه نکشید، چون ممکن است لایه کاغذی پانل آسیب ببیند یا لبه نوار درزگیر بیرون بیاید. فقط باید پلهها و خطوط کاردک محو شوند.
3. تست با نور موضعی: یک لامپ یا پروژکتور را از پهلو (با زاویه تند) روی سقف یا دیوار بتابانید. این زاویه نور هر سایه، گودی یا برآمدگی را فوراً لو میدهد. اگر جایی گود بود، دوباره لکهگیری کنید.
—
۳ خطای متداول که نباید مرتکب شوید
1. استفاده نکردن از نوار درزگیر: برخی برای سرعت بیشتر فقط بتونه داخل شیار میزنند؛ چنین کاری حداکثر ظرف چند هفته با کوچکترین لرزش یا انبساط و انقباض ساختمان ترکهای طولی خواهد خورد.
2. سنباده زدن روی بتونه خیس یا نارس: اگر بتونه کاملاً خشک نشده باشد، سنباده روی آن قلوهکن میشود و کاغذ سنباده هم سریعاً گلوله میگیرد.
3. ضخیم کار کردن در یک مرحله: تلاش نکنید تمام گودی را در یک بار بتونهکشی پر کنید؛ چند لایه نازک همیشه محکمتر و تمیزتر از یک لایه ضخیم عمل میکند.
—
سخن پایانی
درزگیری کناف کاری نیست که فقط با خواندن تئوری به آن مسلط شوید؛ قلق کار در زاویه دست گرفتن لیسه و شناخت غلظت بتونه است که با تمرین و اجرای چند باره دستتان راه میافتد. وقتی سطح زیر دستتان کاملاً صاف و بدون هیچ پلهای حس شود، کار آماده پرایمر و رنگ است و نتیجه نهایی کاری تمیز، بدون ترک و کاملاً حرفهای خواهد بود.
«کنافکاری را نه برای مدرک، بلکه برای پولسازی یاد بگیرید.»
بازار ساختمان تشنه نصابهای حرفهای است؛ کسانی که کارشان آنقدر تمیز است که نیاز به اصلاح ندارند. در دوره کنافکاری فنیشو، خبری از کلاسهای تئوری خستهکننده نیست. شما روی سازههای واقعی و در کنار استادکاران این حرفه،کناف کاری را تمرین میکنید. همین امروز اولین قدم برای مستقل شدن و رسیدن به درآمد عالی را بردارید.
ثبت نام در دوره آموزش کناف کاری